Emine SARKIN

Emine SARKIN


KÖMÜR KARASI

22 Ağustos 2014 - 00:00

Bazen bir bilinmeze yol alırız

 

Sonu yeşerecek mi? Bilinmez elbette

 

Saklı kuytularda kalır gözyaşları,

 

 Kara gecelerde saklanır hani!

 

Sonu kömür karası olup, görünmese de

 

Bi umuttur hep beklenir, sabırsa yoldaş olmuştur çoktan

 

Uykular haramsa eğer gecelerde

 

Kömür karası olup indi yine gözlerime.

 

Beklemişsindir hep

 

Belki kapıları izledin, belki pencere kenarın’da

 

 Sesini duymak için sadece

 

Tınısı kulaklarında ise sakın korkma

 

Gitmemiştir, hala senden.

 

Bazen oluyor, yüzü gözü görünmese de

 

Belli belirsiz, hayal değil o, işte gerçeğin ta kendisi

 

Yaşatır bizi peşin sıra beklerken

 

Gün gelir aydınlıkta bulamazsın  aradığını

 

Kömür karası bürünmüştür köşe başlarını

 

Parmak uçlarında sıcaklığı ,

 

Gözlerini kapattığında seninleyse, tüm sureti

 

Bulmuşsundur aradığını çoktan

 

Gün ışığı bile gerekmeden.

 

Yol çok mu uzun ne? Dönmedin ya seferinden

 

Oysa bıraktığın yerde bekleyen, ben

 

Harflerin harbiyse şimdi bu, isyan

 

İnsan en çok bilmediğineymiş düşman

 

İster sondan , istersen de baştan

 

Okuyup ta anlamak lazım , sevdiği yanındaysa insan 

 

Üzerime sinen bu acı, yüreğime değdiğinden beri

 

Gitmeyecek gibi yerleşti hasretler senin

 

Kalemimin en köhne yerinde senn

 

Kömür karası, yüreğimin ışık görmeyen köşe bucakları

 

Senin.

 

Anılarsa kovalayan peşinden, usanmadan

 

Gün gelir yakalar en derinlerden.

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum