Emine SARKIN

Emine SARKIN


KELİMELERDEN UZAK

08 Aralık 2013 - 00:00

Sevmek diyoruz hani, nasıl olur ki! Gerçekten yürekten sevmek, düşünmez miyiz? Hiç

Esrarengiz, gizem dolu sırlar eşliğinde, eşiğinden öteye gitmeyen, duyan her kesin yanmalı deriz yüreği

Biraz mahsun biraz hasret, belki de kalpte burukluk olmalı diye düşünürüz, bekleyip te gelmeyen

Ruhumda garip bir hüzün var desem şimdi. Kimseler de bilmese hani,

Gittin ya sen, yoksun bu şehirde, nasıl anlatsam sana, yokluğunda öksüz bıraktın, yokluğunu hissettim hücrelerimin sızısında

Adını sorma sakın, adı yok senden sonra

Sevmenin ‘as’lı ; mahremiyet olmalı, bilinmezlik içinde çoğalmalı. Ezelimde sen, ebedim de sen demeli

Bilmiyorum kaç yıl kısalır ömrümden, bilmiyorum daha, kaç sayfalar dolduracağım adına dair ellerimden.

Hayatı kendi kelimelerimizle isimlendirmek bazen, kainatı kendi suskunluklarımızla belki de dirilte bilmek

Günler geçip gittikçe, alındıkça ellerimizden geçmişten bize uzak kalan, AŞK’tır belki de söylenilmeyen

Aşk ;gizlilik

Aşk ; sır

Aşk ; kelamsız

Aşk ; sonsuzluktu. Bilmem gerisini , uzak olsa da kelimelerden, öyle yakın ki hissedilen

Utanmanın olmadığı bir sevgide, barınmazdı AŞK, duygularım yakıcı bir rüzgar esintisi gibi şimdi , çarptıkça acıtıyor yüreğimi

Kıskançlık kovalıyor durmadan, hırpalıyor ya cesedimi

Kıskançlık, nefsimizin silahıdır ezelinden, yenik düşer miyiz? Nefsimize de

Yok yok ,yenik düşmemeliyiz ,ardıma bile bakmadan koştum kalp meydanına ,kalp meydanı AŞK meydanı değil miydi?

Sonsuzluğa açılan hani

Aşk her yerde ,her demde görebilmekti aslında (seni).

Daha iyi anladım şimdi, AŞK yürüyüşünü, kalple yürüyüş sevgiyle adım adım yürümeliyim, uzağımda kalsa bile

Ellerim titrek, gözlerimde yaşalar gizli.

Aşk ‘a engel olmazdı, sınırlar boyu belki de, uzanan bir el gibi aradım durdum seni, la mekan da

Seni aradım günler geceler boyu yüreğimin kuytularında, bir ışık vardı peşinden durmadan koştuğum.

Anladım, AŞK’la doğmayanlar anlayamazmış AŞK’ı kovalamaktan usandım.

Bir ağacın koyu gölgesinde bekledim, duymadın biliyordun ama, ben hep sana seslendim.

Yüreğinin derinlerinde gezemeyenler, dilleriyle söylerlermiş sadece AŞK’ı

AŞK’la yaşamayı bilmezler, Ezbere konuşur ezbere yaşarlarmış böyle

Gözlerim uzanır çoğu zaman bilmediğim uzaklara, yabancı mı? Yabancı, sensiz bu yerler desem

İnan tanıdık değil hiçbir yüz bu ellerde bana

Kalp mi? Sever, yoksa kalbin sahibimi sevdirirdi. Anladım biz daha doğmadan sevgi kalbimize yerleştirilirdi.

Her şey böyle olmasa da sevginin, sonsuzluğa uzanmış hali (AŞK) böyleydi.

Ya! o zaman dedim. Neden severiz daha güzelini

Daha güzel bir kadın görünce neden sever erkekler, bunu da galiba öğrendim.

Kalbindeki gerçek AŞK’a ulaşamayanlar, ceset ve cisim güzelliğinde ararlarmış sevgiyi

Allah’ın Vedud isminin yansıması olan sevgi kalptedir. Ve ulaşınca Vedud’la sevgiye, insan o zaman gerçekten yüreği ile sever.

Ki ! değil daha güzelini sevmek, diğerlerinin farkına bile ermezmiş

Vedud ismi ile sevilmeyen her sevgi sancı çeker, ulaşılmamıştır aslında, AŞK ‘a, feryat etse kime kadar

Unutulur tutunamaz, sarılamaz, yanar yüreği kor ateşler içinde, bulamadığını da anlamaz aslında

Deli divane arar durur başka AŞK’lar peşinde

Anlayamadan geçmiştir ömür, anlayamadığını da anlamaz aslın da

Gerçek bir AŞK’ın tadını bilmeden gitme vakti gelmiştir, belki de çoktan… uzak kalsak ta kelimelerden, tam ortasındayız ‘aslın’dan farkına bile ermeden …

FACEBOOK YORUMLAR

YORUMLAR

  • 0 Yorum