Reklam
Reklam
Emine SARKIN

Emine SARKIN

SABRIN DİLİ

22 Aralık 2017 - 21:05

Ömür boyu sabır vaat ediyor hayatta yaşadıklarımız

Her şey gelip geçici, yalnızlık ise bizimle baki

Her söz sahibinde her yalnızlık sabrında gizlidir, aslında

Çoğu zaman yabancılık hissi veriyor vücut bulunca insanda

Halbuki zamanında en aşina olduğum, kulağımı tırmalayan sesler

Uğultular halinde hep benimle

Tenhaya bakan yüzüm hatıralara en yakın, lakin ilk kez bakar gibi gözlerim

Sanki yüzyıllar geçmiş hasretlik yerini, sabra devretmiş

İki eski dost gibi anlaşmışlar bizim yerimize

Sonra herkes yine kendi diyarına

İki damla yaş süzülür her defasında sahne hep aynı olsa da

Bütün sabrı bir kenara toplayıp yine eritirsin kendi içinde

İnsanın bir anına yerleşir yalnızlık ve bir daha bırakıp gitmez seni

Dinmeyecek bir hüzün, dinmeyecek bir sızı olur yüreğinde

Ellerinse çaresiz karanlığın gün doğumunu bekleye dursun

Tan yeri bile ağarmaya başlamamış, dünden kalma bir  bekleyiş

sabrın hal dili olmuş gibi

tam da şairin söylediği şu dört mısra anlatmıyor mu bizi?

“Miskin âdemoğulları

Ekinlere benzer gider

Kimi biter kimi yiter

Yere tohum saçmış gibi”

Gitmek isteyenler için kalmaya devam etmek mi?

Umudunu hüzne esir etmeden beklide, gelmeyeceğini bile bile

en unutulmazlığı beklemek mi?

Ne bir eksik nede bir fazla

Tünelin giriş karanlığından ve eşsiz dağların zirvesinden korktuğunu

 bilerek, esintiye bırakıvermek hafif mi hafif kelebek misali

Zamanı kısada olsa dünyanın en nadide yerinde gezmek gibi

her birimiz farklı umut ediyor bekliyoruz beklide

ya da değişmeceli terk edilmiş bir AŞK gibi, beklemek yalnızlıktı

sabretmekti.

Sabır Rabbime yaklaşmaktı aynı zamanda

Anmak, tespih etmek.

Şükür sabrı, sabırda nimeti attırıyordu hiç kuşkusuz

Şehir şehir, Köşe bucak her yere uzak elbette tenhalığım

Mevlana nın dediği gibi “sesini işittiğin bütün tespihlerin ruhu sabretmektir.”sabretmek hal dilinin rızası

Her an zamanını, her doğum saatini, her söz sahibi bekler bil ki sabrederek

Satırlarım, mısralara sığmayarak gösterse de sabırsızlığını

Her cümlem biliyor, kalem dokunca nerede yer bulacağını

Kendini bilmeden ağlıyor olabilir miydi ?

Sabırsızlıktan ruhu daralanlar beklide

Geceleri duyduğum uğultulu rüzgar sesleri onlar mıydı?

Hiç kuşkusuz

Bu gece kandili sana yol göstersin

İsmini” fasl ı hazan” koyalım

Söndüğü yerde aradığını.

Sana sabrın en hakikatlisini canı gönülden versin

İsterim…

 

 

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar

www.manisagundemi.com