Emine SARKIN

Emine SARKIN

Aşkın Yolculuğu!

28 Kasım 2017 - 18:59

Geceye siyaha ait bir yabancı, Yolcuyu yolundan eden dilber

Şems tir. Şems (güneş)demekti.

Şems ki Mevlana yı Mevlana yapandır.

Nice dergah, nice kervandan geçmiştir

Dağlarda çobanlarla hasbihal etmiştir

Lakin gidermez hiçbir beşer susuzluğunu

Ta ki Konya da bulana dek içinde kaybolacağı okyanusu

İşte şimdi tutulmuştur şemsin güneşi

Hem müridi hem de mürşidi olmaya hazırdır

Her ikisi de

Aşık kim maşuk kim belli değil bu hikayede

Nereden anlasın gerçek aşkı bilmeyen ahmaklar

Sonu kanlı biten ,baş verdiren yüzyılları aşacak

İki ALLAH dostunun buluşmasını

Kuşaktan kuşağa anlatılacak duymayan bilmeyen kalmayacak,

Nereden bilsinler Mevlana için yanma vakti gelmiştir

Ömrü şemle tam ortan iki ye ayrılmıştır

Öncesi ve sonrası diye

Şems söylemişti (güneş)demekti

Belki de bu yüzden Mevlevi ayininde

Rengi önce siyah, sonra beyaz tennure açılır

Şems; bir gün medresede havuz başında zikir çekiyordum.

Mevlana koltuğunun altında çok kıymetli kitapları ile yanıma geldi.

Dedim ki; ah zavallıcığım, aradığını o kitaplarda bulacağını mı? sanıyorsun

Yıllardır okuyorsun ne geçti eline dedim,

Gülümsedi yanıma oturdu.

Bana uzat bakayım şu cilt cilt kütükleri dedim

Hiç düşünmeden hepsini bana uzattı

Ve hepsini birer birer havuza attım

Mevlana yıllardır göz nuru gibi baktığı kitaplarını

Havuzda mürekkep deryası olduğunu görünce

Başladı sessizce ağlamaya, yere diz çöküp kaldı

Çok mu? seviyorsun bu kitapları dedim .

Evet dedi.

Havuza girdim kitapları tek tek topladım

Hepsi de rafından yeni almışım gibi tozları üzerinde

Kupkuru Mevla ya uzattım, şaşkınlıktan hiçbir şey söyleyemedi

Aşk ilmi medresede kitaplardan öğrenilmez

Muradın AŞKI bellemekse

Peki, senden sende ne var Mevlana? Dedim

Ne zamana kadar başkalarının gölgesinde serinleyeceksin

O gün ben öyle yapmasaydım eğer, sert konuşmasaydım Mevlana ne aşkı anlayacaktı

Nede benim ayrılığımda, o muhteşem eserleri ve insanlığa sunduğu ‘mesnevi’ diye bir kitabı olmayacaktı

Şems se şimdi gecenin koyu karanlığında

Tenhalığında yalnız yatıyor

Yalnızlık aşkın vekaletidir, ölümse aşkın kefareti.

Her aşk bir baş götürür bu kez baş veren şemstir.

Karanlık kuyunun içine güneş gibi doğmasıyla.


YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar

www.manisagundemi.com